چگونه از چون شدن خارج شویم؟

ای مردم بدانید و آگاه باشید که اگر مجموعه کتاب دلتورا را هنور نخوانده‌اید خیلی کار زشتی کرده‌اید!

.

این درست که حدود دو ماه و بیست و هشت روز و چند ساعت است که دروازه‌های ابرک صورتی را زنجیر کرده‌ام و حتی به قدر یک گردگیری و پرداختن قبوض آب و برق، سری بهش نزدم و این هم درست که انداره‌ی پشه‌ی آنوفل هیچ تلاشی در جهت پیشرفت نویسندگی هم نداشته‌ام، اما در عوض تمام این مدت را مشغول رشد و نمو در جهان تخیل و جادو بودم ولی آیا همین کافی نیست؟ افلا تعقلون؟ حالا شاید پیش خودتان متصور شوید که چه بیهوده کاری! اما شگفتا که این موجود دوپای ناطق می‌تواند از هر کوفتی در جهت کمال بهره‌مند شود. مثلا ممکن است با مشاهده‌ی راه رفتن ساسِ کِرِم رنگی حیرت کند یا حتی با خوردن کله‌پاچه‌ای که داخلش چند قطره لیموی تازه چکانده انگشت به وادی دهان برد و همچنان حیرت کند.

بله پس من هم که جزئی از این موجوداتِ حیرت‌زده هستم، می توانم با خواندن دلتورا و امثالهم به همان اندازه‌ای فیض ببرم که شخصی با خواندن (حالا به هر جهت اسمی نمی‌برم) مثلا یک کتاب فاخر فیض برده. خلاصه که در تمام این مدت واژه‌ی کیف (به کسر ف) را به میدان عمل فرستادم.

.

و اما "دلتورا"

امیلی رودا که در اصل نام مستعار نویسنده است سه دوره از دلتورا را نوشته است. در جست و جوی دلتورا(هشت جلد)، سرزمین سایه‌های دلتورا(سه جلد) و اژدهایان دلتورا(چهار جلد). که دیروز با بغضی جانکاه، زیر لحاف سبزم در حالی که همچنان رخت صورتی خواب بر تن داشتم تمامش کردم و نویسنده با بی‌رحمی تمام مرا از جهناش بیرون راند و به های‌های گریستن‌هایم نیز وقعی ننهاد. تمام شد.

ولی چرا انقدر یک داستان نوجوان رویم اثر کرده؟ به سه دلیل که دوتایش را می‌گویم.  اول این که این داستان برای من انگار شبیه‌سازی از مملکت خودمان بود. با داشتن آرمان، با تمام جان در جهت آن جنگیدن و با اتحاد  و اعتماد دشمن را از خاک بیرون انداختن، حفظ استقلال و تلاش در جهت آبادانی خاک. ( که البته در اینجا فعلا گزینه اول اتفاق افتاده.)

دوم هم ارتباط گرفتن با کاراکتر لیف است. مثلا لیف در تکه‌هایی از داستان متوجه میشود اگر تنبلی نمی‌کرد وبه دلیل کسالت‌بارگی تاریخ دلتورا خواندنشان را پشت گوش نمی‌انداخت در خیلی مواقع به کارش می‌امد و خیلی چیزهای دیگر.

باری به هر جهت یاد و خاطرش گرامی.

راستی دلیل سوم هم بازگشت شکوه مندانه به وبلاگ و نوشتن بود. دلتورا و سایر رمانیهایی که خواندم شلنگی به درون قلبم وصل کردن و لیتر لیتر شوق به درونش تراوش نمودند. این شد که این شد.

سلام.

.

عنوان: با خواندن رمان نوجوان(:

خانم کوچیک ۳
یک فنجان چای
خوش برگشتی خانم کوچیک!!♡

مفتخرم کردی با کامنتت ^_^

مهرسا
سلام بر خانم کوچیک که غیبتش را موجه کرد دیرکردش را به خوبی قلمش میشه بخشید خواننده های خاموش وبت را به ننوشتنت عادت نده گناه داریم ما

تصدقت (:
ذوق مرگ شده و به مانیتور می‌نگرد.

^_^ khakestari
سلام به روی ماهت :)
دلت میاد ما رو مدت طولانی محروم کنی از قلمِ خوبت؟

فقط بغل حسابی (:

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
خاطرم هست چون در جمعشان حکم نوه را داشتم،خانم کوچیک صدایم می‌زدند.
دوستش داشتم این لقبِ فلفل‌ نمکین را.
حکما خدا می‌دانسته روزی به سرم می‌زند وبلاگی باز کنم و بدبخت اسم پیدا کردن شوم که این لقب را در دلشان انداخت تا صدایم بزنند.
ابرکِ صورتی تمام آن چیزیست که خانم کوچیک برای خودِ خودش دارد و یک تکه از آن اینجا تراوش کرده.
^_^
نویسندگان
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان